Thursday, August 26, 2010

නුඹ‍ට මතක නැති අතිතේ


මතකද නුඹ හ‍ට
ඉස්සර දවසක
අප හමුවුනු ඒ උයන් කොනේ
මුහුන බලාගෙන
නෙතින් කතා කර
සේනෙහස විදි ඒ සොදුරු පැයේ
සොදුරු මිහිරි බව අදත් විදිනවා
තනිවම මම මේ උයන් කොනේ

නුඹ අද ඇය හා සිටිනා විට
පෙර අප හමු වු උයන් කොනේ
නැතිවද බිදුවක් මා සිහිවන්නේ
නුඹ ගෙවනා හැම තත්පරයේ

අමතක කෙරුවත්
අසුරු සැනින් නුඹ අප ලං වි
උන් එ කාලේ
අප දෙදෙනා උන් බංකු පේලි දෙක
තාමත් අද ඇත එදා වගේ

2 comments:

ඉලංදාරියා said...

මටත් මතකයි.....

ඒදාවගේම ...
බංකුව .
.තාමත්..
නිසලයි....
නොනිදයි...
අපි වෙන් උනමුත්..
සයුරුකොනේ..

sudu said...

ලස්සනයි...........

Post a Comment